Tuesday, 9 July 2013

Terkilan

Suara aku tak bingitkan gegendang telinga engkau mungkin tanggapan aku, engkau layankan aku engkau nyatakan ya, aku selesa dan bersiap sedia.
Ini cerita awal pagi yang dah basi.
Aku selesai dan sedarkan engkau dari alam mimpi yang bukan realiiti. Dan apa? 
Ya Allah apa yang kau buat? Datang herdik aku? Itu? Mana kata ya? Cicir dalam mimpi fantasi engkau? jauh dalam hati kosong aku sikit pun aku tak punya masa layankan, rabak pedih hati aku gara engkau lelaki. Celaka apa pagi ni?
Mata rabak tak lelapkan lagi, Aku taknak layankan biar aku rasa sakit yang sama macam engkau rasa untuk aku kononnya. sampah! Berbalah dengan kau habis mati segala kata, engkau raih segala. Tahniah.
Hati ni dah tertimbus laju tadi, ranap semangat pagi pagi. Tapi aku masih utuh tunggu engkau bangkit. 
Sial apa aku? 

Tuesday, 2 July 2013

Undang-undang


Bila ditanya aku untuk puluhan kali, aku sendiri tak punya jawapan utuh mahu engkau sama aku untuk apa. Impian aku bermain bukan main calang-calang jauhnya. Jalan mana aku sendiri mahu ada cahaya impak besar hadap depan mata bagi terbeliak semua.
Tapi sekarang sikit-sikit rasa aku ni pudar terkena pemadam hebat mana entah?
Aku tak tahu menahan rasa berbaur bangsat.
Aku tak tahu menahan rasa berbaur sialan.
Semua aku nak muntahkan.
Semua bikin aku rasa senak benak. 
Rasa-rasa ni aku seperti melempar jauh, tapi apa jadah kuatnya aku makin menghaus, yang sekarang datang itu ini nak aku hapuskan. Tak terlarat mahu dilayankan jenayah yang undang-undangnya aku sendiri gubal. Aku yang punya.
Celaka punya sumpah menyumpah dunia. Semua pusing satu arah. Atas ke bawah, bawah ke atas.
Siapa yang datang semak, aku pohon engkau jauhkan sahaja. Aku yang pegang janji panji diri sendiri masih lagi tegap berdiri dekat sini. 
Si kental hati engkau tegap untuk langgar pagar besi yang berduri, rempuhan ini kali aku pulun habis habis!
Sanubari kocak. Sabar.