Wednesday, 23 March 2016

laki mati.

Pada kau yang aku tujukan ini.
Tahun mana untuk kau baca tentang ini itu bukan satu masalah aku.
Aku harap kau mengerti semuanya sekali.
Ranap aku utuk tahun ini masih rasa. Rasa jalang.
Rasa jahanam.Aku masih mencari aku dalam aku yang kau mana pernah tahu.
Yang kau rasa semuanya masih utuh seperti semalam, aku rasa silap kau dah mula datang bertandang.
Emosi aku dah makin pudar ke apa aku tak tahu. Kau lah puncanya. Sedar tak wahai laki?
Apahal lah kau macam ni.
Lama babe! Lama, seakan tak kenal langsung antara sama kita.
Cium peluk itu semua masih ada makna?
Atau hanya satu benda yang benar kaburkan mata aku semata?
Laki. maaf.

Aku makin hampir dengan mati.

2016.

Aku rasa teruk gila bila terlepas pandang dalam masa setahun, Apa struggle hidup aku dalam setahun lepas?
kenapa boleh lupa?
Untuk tahun ini semuanya baru.
Semuanya permulaan yang baru tanpa tahu.
Ada wujudnya itu ini yang baru.
Aku masih aku disini.
Masih anak ibu.
Masih seorang perempuan yang dulu,
tapi...
Aku tak mahu semuanya yang itu.
Nafas lama busuk!
Langkah baru untuk kali ini.
Jangan menjengkelkan. Geli.

Rindu ya Rabbi.

Kita cuma kita yang tiada apa. Pinjam sana pinjam sini. Apa ada pada kita? Apa?